Απλα Μαθηματικα
Εμφανίζομαι σε αυτό τον κόσμο σαν ένα πλασματάκι 2,5 κιλών που μοιάζει περισσότερο με το Γκόλουμ παρά με άνθρωπο, και κλαίω και οδύρομαι, χτυπιέμαι γιατί με βγάλανε από μια βολική κατάσταση που ό,τι ήθελα το είχα και στ' αρχίδια μου όλα, δεν είχα νιώσει ποτέ μου ούτε καν πείνα. Αγάπη, ναι, ένιωθα, χαμογελούσα, ψιλοανησυχούσα όταν ο κάτοχός μου ήταν στρεσαρισμένος με λογαριασμούς της ΔΕΗ, αλλά γυρνούσα πλευρό και κοιμόμουν σαν πούστης . Α λλά ξεφεύγω. Ρε σεις, το θέμα είναι ότι από τα πέντε μου συνειδητοποίησα ότι έχω θέματα. Από τη μέρα που γεννήθηκα είχα. Και εγώ και εσύ και η μάνα μου. Και νεύρα. Πολλά νεύρα ρε γαμώ την τρέλα μου, ειδικά όταν μου λέγανε ότι δεν μπορώ να φάω σοκολάτα ή ότι έχασα στο σπάσιμο των αυγών το Πάσχα(και τότε είπα από μέσα μου: έτσι είστε ρε, μουνιά της λάσπης; Τώρα θα δείτε. Και πήγα και έσπασα όλα τα αυγά στην αυγουλιέρα. Αφού δε νίκησα εγώ, δε θα νικήσει κανείς #τρουστόρι) γινόταν της Πόπης. Τέλος πάντων, δε θυμάμαι κάποια περ...