ΚΩΛΟΣ
Χρόνια και ζαμάνια κάναμε αγαπητοί αναγνώστες. Ε, ξέρετε, λίγο το Πάσχα, λίγο η Θεσσαλονίκη, λίγο η Μυτιλήνη, λίγο το Πανεπιστήμιο, λίγο τα καινούρια βιβλιαράκια και κωλαράκια, με κράτησαν ιδιαίτερα απασχολημένη. Η αλήθεια είναι πως κάθε περίοδος της ζωής μου-συνήθως ανά 15νθήμερο- έχει έναν τίτλο(ή έτσι νομίζω εγώ γιατί είμαι εγωκεντρική και υπέροχη). Αυτή τη φορά, ο τελευταίος μήνας αποφάσισε να έχει τον τίτλο του «Πολλά και διάφορα: από παραλίες μέχρι αγγούρια και φουσκάλες στα πόδια», όποτε δεν ήξερα τι να πρωτογράψω. Τώρα το βρήκα όμως. Φανταστείτε σκηνικό τώρα. Είμαι που λέτε έξω από το Bar Code της Μυτιλήνης (για τους Σαλονικιούς, απ'έξω από ένα μαγαζάκι σε ένα δρόμο με πλακόστρωτο που θυμίζει Άνω Πόλη, για τους υπόλοιπους δεν ξέρω πώς να το περιγράψω οπότε πάμε παρακάτω) και παίζει στη διαπασών λατινοαμερικάνικη μουσική, μουσική wannabe 30’ s , 60’ s , και γενικότερα ό,τι έχει να κάνει με «κουνάω-χέρια-πόδια-σαν-το-μαλάκα-και-νομίζω-ότι-είμαι-καλ...